تقدیم به تمامی مادران

تاج از فرق فلک برداشتن

جاودان آن تاج برسر داشتن

در بهشت آرزو ره یافتن

هرنفس شهدی به ساغر داشتن

روز ،در انواع نعمت ها و ناز

شب بتی چون ماه در بر داشتن

صبح از بام جهان چون آفتاب

روی گیتی را منور داشتن

شامگه چون ماه رویا آفرین

ناز بر افلاک و اختر داشتن

چون صبا در مزرع سبز فلک

بال در بال کبوتر داشتن

حشمت و جاه وسلیمان یافتن

شوکت و فر سکندر داشتن

تا ابد در اوج قدرت زیستن

ملک هستی را مسخر داشتن

بر تو ارزانی که ما را خوشتر است:

لذت یک لحظه مادر داشتن

درگذشت مادر بزرگ رز عزیز را تسلیت عرض میکنم.امیدوارم خداوند سایه مادرشان را بالای سرشان سالیان سال در صحت و سلامتی مستدام بدارد.

سال نو را به همه دوستان عزیز وخانواده محترمشان تبریک عرض می کنم.

امیدوارم هرکجا که هستید خوب و خوش و خرم در پناه ایزد منان سرافراز و برقرار باشید.

چهل روز گذشت...

چهل روز از زجه های دل دختر رسول خدا هنگامی که سر برادرش... وجودش... مولایش را در مقابل چشمان وحشت زده و اشکبارش میبریدند گذشت....

چهل روز از آه سوزناک دل پسر رسول خدا هنگامی که یکه و تنها روی زمین افتاده بود و با گوشه ی چشمانش خیمه ها را می نگریست گذشت....

چهل روز از حرمت شکنی نامردمان همه ی زمان ها گذشت....

چهل روز...

چهل روز از رشادت نور چشمی پسر رسول خدا..عباس بن علی.. گذشت...

چهل روز از وفاداری باوفاترین مردمان همه ی زمان ها گذشت...

دیگر وقت دیدار رسیده...

خواهری با برادری.... خواهری با تن برادری...خواهری با تن بی سر برادری...

گویند روزی که برادرش قدم به این دنیای بی رحم نهاد اول بار چشمانش را تنها به روی خواهرش گشود و اشک از چشمانش سرازیر گشت....

حال دیگر نورچشمی خواهر را سر بریده و بادیه نشینان در غیاب خواهر به خاک سپرده اند....

چه دل پر خونی....

چه دل پر خونی داشت در آن روزها.....

که  مهدی منتظر برایش خون می گرید..... تنها برای دل او............ .....

لعنت خدا بر حرمت شکنان عاشورا

السلام علیک یا ابا عبدالله

رهبر من نور چشمان من است          عشق او آيين و ايمان من است

ذوالفقار  حيدري در دست  او           طاعتش ميثاق و پيمان من است

سيدي از نسل پاك فاطمه(س)      هم ز نسل شير يزدان من است   

در ولايت وارث  آل نبي   (ص)         جانشيني  از   امامان   من  است   

همچو مه  تابد  به قلب  شيعيا ن       نائب  خورشيد پنهان  من  است  

در هدايت  سوي حق  آرد   مر ا           اين هدايت سمت قرآن من است

دوستانش دوست مي دارم همي    دشمن او دشمن  جان  من  است 

آنكه   مهر  او ندارد   در  وجو د            بي گمان همكيش نادان من است

در سخن چون ابر  مي بارد  به دل            در  كوير خشك  باران  من است 

در حضورش موج دريا  ديده ام             در كلامش راحت جان من است    

در نگاهش غرق دريا مي شو م         واژه هايش در و مرجان من است

قلب  تارم  را  صفايي  مي دهد          جامع فكر پريشان  من  است  

من مريد  آن  دل   وارسته ام               او  مراد و پير عرفان  من است    

بوي يوسف مي دهد پيراهنش          گرچه خوديعقوب كنعان من است

من چو سنگم او چو كوه بيستون        من چو مورم او سليمان من است

من چو بلبل او  چو  باغ  پر زگل            من چوبرگ او سرو بستان من است   

نام  او  ورد  زبانم  روز   و  شب             عشق او درد است ودرمان من است

آرزوي  ديدنش   دارم  به    دل              در فراقش شهر زندان من است  

اي خوش آن روزي كه بينم رهبرم              ساعتي در خانه  مهمان  من است  

هرگز اي ياران دعايش مي كنيد           شب نمازش ذكر ياران  من  است

روي خوبش با دو چشمت ديده اي             چهره اش چون ماه تابان من است 

غرق  درياي  تهاجم  را  چه  غم           ناجي  كشتي  ز طوفان من است 

گر چه دشمن نقشه ها دارد بسي          حامي او  حي سبحان من است     

در  امانت  او ‹‹  امين  ››  انقلا ب           در شجاعت شير ميدان من است    

راه  او  باشد    ره  پير خمين (ره)         رهرو راه شهيدان من است     

افتخار  ما    بود ‹‹  سيد  علي ››          سرور من جان جانان من است 

چون فقيه وعالم است ودين شناس          مرجع تقليد  دوران من  است  

روز ششم  ماه  تير از سال شصت           رهبرم جانباز  ايران  من  است 

اي  خداوندا   نگهدارش  تو   با ش             چون دعاي او نگهبان من است    

شعر امروزم كه وصف رهبر است              بهترين اشعار  ديوان من است 

پيروانش ني به پاكستان و   هند          درفلسطين است و لبنان من است   

گوئيا مهدي(عج) چنين گويد كه او             بهترين اصحاب و ياران من است   

پ ن :

1-شعر از محمد رضا فاطمی ششم تیر ماه 1380

2- ‹‹ امین ›› تخلص شعري رهبر معظم انقلاب است.

3- در زیارت عاشورا در 100 ذکر ،اول لعن بر دشمنان امده و بعد سلام بر اقا که

نشان دهندهاین است که اول باید با دشمن مقابله کرد .

 السلام علیک یا  ابا عبدالله

ســـلام مــن بــه مـحـرم، مـحـرم گــــل زهــرا

                                                   بـه لطـمه هـای ملائـک بـه مــاتـم گــل زهـرا

سـلام مـن بـه مـحـرم بـه تشنـگی عـجـیـبـش

                                                   بـه بـوی سیـب زمـینِ غـم و حـسین غریـبش

سلام من بـه محـرم بـه غصـه و غــم مـهـدی

                                                  به چشم کاسه ی خون وبه شال ماتم مـهـدی

سـلام من بــه مـحـرم  بـه کـربـلا و جـلالــش

                                                  به لحظه های پـرازحزن غرق درد و ملامش

سـلام مـن بـه مـحـرم بـه حـال خستـه زیـنـب

                                                  بـه بــی نـهــایــت داغ  دل شـکــستــه زیـنـب

سلام من به محرم به دست ومشک ابوالفضل

                                                  بـه نـا امیـدی سقـا بـه سـوز اشـک ابوالفضل

سـلام مـن بـه مـحـرم بـه قــد و قـا مـت اکـبـر

                                                  بـه کـام خـشک اذان گـوی زیـر نـیزه و خنجر

سلام من به محرم به دسـت و بـا زوی قـاسم

                                                  به شوق شهد شهادت حنـای گـیـسـوی قـاسم

سـلام مـن بـه مـحـرم بـه گـاهـواره ی اصـغـر

                                                  به اشک خجلت شاه و گـلـوی پـاره ی اصـغـر

سـلام مـن بـه مـحـرم به اضـطـراب سـکـیـنـه

                                                  بـه آن مـلـیـکـه، کـه رویش ندیده چشم مدینه

سـلام مـن بـه مـحـرم بـه عـا شـقـی زهـیـرش

                                                  بـه بـاز گـشـتـن حُر و عروج خـتـم به خیرش

سلام من بـه محرم  بـه مسـلـم و به حـبـیـبش

                                                  به رو سپیدی جوُن و به بوی عطر عجیـبـش

سلام من بـه محرم  بـه زنگ مـحـمـل زیـنـب

                                                  بــه پـاره، پـاره تــن بــی سـر مـقـابـل زیـنـب

سلام من به محـرم  به شـور و حـال عیـانـش

                                                  سلام من به حسـیـن و به اشک سینه زنـانش

سلام فقط اومدم تولد دونفر رو تبریک بگم

که یکیشون دیروز تولدش بود(مهتاب) یکی هم فردا(طناز) بین دورروز نوشتم که دعوا نشه

مهتاب وطناز عزیزم تولدتون مبارک

انشالله همیشه سلامت و خوشبخت باشید در پناه خدا

طناز جون میدونم الان مشهدی کادو تولدت رو از اقا بگیر واسه ما هم دعا کن

بايد يه روزي از اينجا برم.رشته هاي وابستگي وتعلقات را پاره كنم.هرچي تلاش كرده ام را به جا بذارم. هرچي آموخته ام را به فراموشي بسپارم.هرچي اندوخته ام ، جمع كرده ام ، با ذره ذره سلولهايم اونا را انباشته ام ، به حال خود بگذارم.اگه برا خودم شخصيتي ، هويتي ، موقعيتي ، مقامي ، جايگاهي ساخته ام ، بذارم اينجا.  شايد چند صباحي خاطره اي ودوامي داشته باشند وشايد به سرعت گذر زمان محو بشن !

وقتي به اين انديشه ها مي رسيدم پوچ گرايي را در پشت اونا مي ديدم.  جاي تعجب بود آدما با چه انگيزه اي سخت مشغولند ؟ اون هم حريصانه ! وبعضيا يك گام جلوتر دوبار حريصانه !! وباز هم جلوتر سه بار...!!! وباز جلوتر بي رحمانه وباز....

كجاي كار اشتباهه ؟ يا من بد فكر مي كنم ويا اونا !؟ از هركس سوال مي كردم جوابي كه بتونه اون انگيزه رو در من بوجود بياره پيدا نمي كردم.

ميگن اگه كار خوب كني به بهشت ميري واگه بد به جهنم سوزان ! بعد ميگفتم : واي اين جهنم چقدر بايد بزرگ باشه! مادربزرگ ميگفت:ما ميريم بهشت ولي كافرا نه! ميگفتم كافرا چند نفرن؟ ميگفت زياد ومن مي ترسيدم. مي ترسيدم من هم با اونا قاطي بشم!من رو هم ببرن ! مادربزرگ ميگفت: نگران نباش ، نگران نباش پسرم .و من كمي آروم ميشدم.

پرده رو كه كنار زدم جوابها رو ديدم تو يه اتاق بزرگ نشستن و تا منو ديدن شروع به خنديدن كردند! دنيا زنجيري بزرگ و به هم پيوسته بود. پر از حلقه هاي بزرگ و كوچيك ! بايد تو اين حلقه ها تو هم حلقه اي باشي ! حلقه اي خوب ، با دوام ، به درد بخور...

دنيا را بايد بسازيم : با عشق ، محبت ، مهرباني

دنيا را بايد بسازيم : با تلاش

از موهبت هاي الهي بهره ببريم ، ياور ديگران باشيم ، واز اين زيستن لذت ببريم.

نعمات خداوند را پاس بداريم واز ظلم و تعدي به حقوق ديگران پرهيز كنيم.

خداوند مي فرمايد: من سرنوشت هيچ ملتي را تغيير نخواهم داد مگر آن ملت خود تغيير دهنده باشند.

و حضرت علي (ع) مي فرمايد : در دنيا آنچنان تلاش كن كه گويي هرگز نخواهي مرد و براي آخرت آنچنان بكوش كه گويي فردا خواهي مرد.

کنار سجاده مینشینم به امید نور به امید یک تحول یک اتفاق

مدتهاست دستهایم به سوی اسمان بلند شده

میترسم دیگر دعاهایم به دادم نرسند

ترس عجب چیز بدیست اصلا دوستش ندارم

ولی با تمام وجود ایمان دارم هیچ دعایی روی زمین نخواهد ماند

خدا یا مرا لحظه ای به خود وامگذار

الهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم

شيطان
اندازه يک حبّه قند است
گاهي مي افتد توي فنجانِ دلِ ما
حل مي شود آرام آرام
بي آنکه اصلا ً ما بفهميم
و روحمان سر مي کشد آن را
آن چاي شيرين را
شيطان زهرآگين ِديرين را
آن وقت او
خون مي شود در خانه تن
مي چرخد و مي گردد و مي ماند آنجا
او مي شود من
***
طعم دهانم تلخ ِتلخ است
انگار سمي قطره قطره
رفته ميان تاروپودم
اين لکه ها چيست؟
بر روح ِ سرتاپا کبودم!
اي واي پيش از آنکه از اين سم بميرم
بايد که از دست خودت دارو بگيرم
اي آنکه داروخانه ات
هر موقع باز است
من ناخوشم
داروي من راز و نياز است
چشمان من ابر است و هي باران مي آيد
اما بگو
کِي مي رود اين درد و کِي درمان مي آيد؟
***
شب بود اما
صبح آمده اين دوروبرها
اين ردپاي روشن اوست
اين بال و پرها
***
لطفت برايم نسخه پيچيد:
يک شيشه شربت، آسمان
يک قرص ِخورشيد
يک استکان ياد خدا بايد بنوشم
معجوني از نور و دعا بايد بنوش

طاعات وعبادات شما مورد قبول درگاه احديت

اميدوارم خوب و خوش و سلامت باشيد.

گاه يك لبخند آنقدر عميق می شود كه گريه می كنم

گاه يك نغمه آن قدر دست نيافتنی است كه با آن زندگی می كنم 

 گاه يك نگاه آن چنان سنگين است كه چشمانم رهايش نمی كند

 گاه يك عشق آن قدر ماندگار است كه فراموشش نمی كنم 

سلام به همه

يک شبي مجنون نمازش را شکست                               

بي وضو در کوچه ليلا نشست
عشق آن شب مست مستش کرده بود                                                    
فارغ از جام الستش کرده بود                                                         
سجده اي زد بر لب درگاه او

پُر ز ليلا شد دل پر آه او

گفت يا رب از چه خوارم کرده اي
بر صليب عشق دارم کرده اي
جام ليلا را به دستم داده اي
وندر اين بازي شکستم داده اي
نيشتر عشقش به جانم مي زني
دردم از ليلاست آنم مي زني
خسته ام زين عشق،دل خونم نکن
من که مجنونم تو مجنونم نکن

مرد اين بازيچه ديگر نيستم

اين تو و ليلاي تو... من نيستم

گفت اي ديوانه ليلايت منم
در رگ پنهان و پيدايت منم
سالها با جور ليلا ساختي
من کنارت بودم و نشناختي
عشق ليلا در دلت انداختم
صد قمار عشق يکجا باختم
کردمت آواره صحرا نشد
گفتم عا قل مي شوي اما نشد

سوختم در حسرت يک يا ربت

غير ليلا بر نيامد از لبت                                                                         

روز و شب او را صدا کردي ولي
ديدم امشب با مني گفتم بلي

مطمئن بودم به من سر مي زني

در حريم خانه ام در مي زني
حال اين ليلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بي قرارت کرده بود
مرد راهش باش تا شاهت کنم
صد چو ليلا کشته در راهت کنم

همانند سیب باش تا با افتادنت

           اندیشه ای را بالا ببری

دکتر شریعتی

در اولین برگ شناسنامه گل نوشته اند: فرصت جلوه

نمایی کم است

محمد رضا سنگری

       لبیک الهم لبیک ، لبیک لا شریک لک لبیک، ان الحمد والنعمت         ، لک والملک، لا شریک لک لبیک

السلام علیک یا رسول الله 

روزی پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ از مدینه طیّبه بیرون رفت كه دید مرد عربی سر چاهی برای شتر خود آب می‌كشد. فرمود: آیا كسی را اجیر می‌خواهی كه برای شترت آب بكشد؟ عرض كرد: بلی، به هر دلوی سه خرما اجرت می‌دهم. حضرت راضی شد و یك دلو آب كشید و سه خرما اجرت گرفت. سپس هشت دلو دیگر كشید كه ریسمان قطع شد و دلو به چاه افتاد. مرد عرب غضبناك شد و با جسارت به صورت مبارك رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ سیلی زد! آن بزرگوار دست خود را میان چاه كرد و دلو را بیرون آورد و خود راهی مدینه شد. چون اعرابی این حلم و حسن خلق را از پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ دید دانست كه آن حضرت بر حق بوده است.

بنابراین با كاردی، دستی را كه به پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ جسارت كرده بود قطع نمود و غش كرد و بر زمین افتاد. در همان حال قافله‌ای از آن راه می‌گذشتند. مرد عرب را بدین حال دیدند. چون آب به صورتش پاشیدند به هوش آمد. گفتند: تو را چه شده؟

گفت: به صورت پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ سیلی زده‌ام. می‌ترسم كه دچار عقوبت شوم! پس برخاست و دست قطع شده خود را به دست دیگر گرفت و در پی پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ راهی مدینه شد. در مدینه به سلمان برخورد و ایشان وی را به خانة فاطمه زهرا ـ سلام الله علیها ـ برد. در آنجا پیامبر خدا نشسته و حسین را روی زانو جای داده بود. اعرابی جلو رفت و عذر خواهی نمود. پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمود: چرا دستت را قطع كرده‌ای؟ گفت: من دستی را كه به صورت نازنین شما سیلی زده باشد نمی‌خواهم.

پیامبر ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمود: اسلام بیاور و به یگانگی خدا اقرار كن! عرض كرد: اگر شما بر حقّید دست قطع شدة مرا به حال اوّل برگردانید و شفا دهید.

پیامبر دست قطع شده‌اش را به موضع خود گذاشت و فرمود: «بسم الله الرحمن الرحیم» و نفسی كشید و دست مبارك خود را به موضع قطع شده مالید. دست مرد عرب به حال اوّل بازگشت و او شهادتین به زبان جاری كرد و اسلام آورد.

منبع:

ستارگان درخشان، ج 1، ص 23.

عید سعید نوروز و سال نو بر عزیزان مبارک باد

از طرف وبلاگ یاران:هومر

به امید ادای وظیفه قصد خویش را برای نامزد شدن درانتخابات ریاست جمهوری اعلام می كنم

 يك هومر آبادي تله موشي بساخت.

عمودي كه بر بالاي آن چاقويي افراشته    ودر زير آن چاقو قالب پنيري گذاشته

بگفتند : به چه كار آيد ؟

گفتا :مرگ موش

گفتند: چگونه ؟

گفتا : موش بيامده واز آن پنير بخورده ، سر را تكان تكان داده ،همي به به گفته و در اين هنگام چاقو سر او بريده و موش را هلاك نمايد.

علم چندانکه بیشتر دانی      چون کلک در تو نیست نادانی

برگرفته از كتاب کشکپول هومر آبادي

السلام علیک یا رسول الله

السلام علیک یا امام حسن مجتبی

السلام علیک یا ثامن الحجج

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

ميهمان دوستى امام(علیه السلام)

راوى: يكى از نزديكان امام رضا(علیه السلام)

مرد گفت: «سفر سختى بود. يك ماه طول كشيد».

امام رضا (علیه السلام) فرمودند: «خوش آمدى!»

ـ « ببخشيد كه دير وقت رسيدم. بى‏پناه بودن مرا مجبور كرد كه در اين وقت شب، مزاحم شما شوم».

امام لبخند زدند و فرمودند: «با ما تعارف نكن! ما خانواده‏اى ميهمان دوست هسيتم».

در اين هنگام روغن چراغ گرد سوز فرو نشست و شعله‏اش آرام آرام كم نور شد. ميهمان دست برد تا روغن در چراغ بريزد، اما امام دست او را آرام برگرداند و خود، مخزن چراغ را پر كرد. مرد گفت: «شرمنده‏ام! كاش اين قدر شما را به زحمت نمى‏انداختم».

امام در حالى كه با تكه پارچه‏اى، روغن را از دستش پاك مى‏كرد، فرمودند: ما خانواده‏اى نيستيم كه ميهمان را به زحمت بيندازيم».

اللهم عجل لوليك الفرج

تعجيل در فرج آقا امام زمان صلوات

اینو ببینید از دست این بچه ها

همانا ما دوست داريم كسي را كه عاقل و عالم و فهيم و فقيه و حليم ؛اهل مدارا ؛شكيبا ؛راستگو و وفادار باشد

                                                      ‌‌‌امام صادق (ع)؛تحف العقول

چوپان بي سواد ولي....

چوپانی در بیابان مشغول چرانیدن گوسفندان بود.دانشمندی در سفربه او رسید و با اندکی گفتگو فهمید که

بی سواد است.

به او گفت:چرا دنبال تحصیل سواد نمی روی؟

چوپان گفت:من آنچه را که چکیده همه علوم است آموخته ام،دیگر نیازی به آموزش مجدد ندارم.

دانشمند گفت:آنچه که آموخته ای برای من بیان کن.

چوپان گفت:خلاصه و چكيده همه  علوم پنج چیز است.

1.تا راستی تمام نگردد،دروغ نگویم.

2.تا غذای حلال تمام نشده،غذای حرام نخورم.

3.تا در خودم عیب هست،عیب جویی از دیگران نکنم.

4.تا روزی خدا تمام نشده،به در خانه هیچکس برای روزی نروم.

5.تا پای در بهشت ننهاده ام،از مکر و فریب شیطان غافل نگردم.

منبع حكمت شود حكمت طلب                  فارغ آيد او ز تحصيل و سبب

داستان راستان-ج4ص63و64

نوشته شده توسط تاترا

هو البارز

یک اربعین گذشته که من زداغ تو زمین گیرم

                     نظرنما به خواهر خود ببین زماتمت پیرم

                                         گواهی میدهد گردون که خوناب جگر خوردم

خدایا چرا من؟

"آرتور اشي" قهرمان افسانه اي تنيس ويمبلدون به خاطر خونِ آلوده اي که در جريان يک عمل جراحي در سال 1983 دريافت کرد، به بيماري ايدز مبتلا شد و در بستر مرگ افتاد. او از سراسر دنیا نامه هايي از طرفدارانش دريافت کرد.

يکي از طرفدارانش نوشته بود: چرا خدا تو را براي چنين بيماري ای انتخاب كرد؟ او در جواب گفت:

در دنيا، 50 ميليون کودک بازي تنيس را آغاز مي کنند. 5 ميليون نفر ياد مي گيرند که چگونه تنيس بازي کنند.500 هزار نفر تنيس را در سطح حرفه اي ياد مي گيرند.50 هزار نفر پا به مسابقات مي گذارند. 5 هزار نفر سرشناس مي شوند. 50 نفر به مسابقات ويمبلدون راه پيدا مي کنند، چهار نفر به نيمه نهايي مي رسند و دو نفر به فينال... و آن هنگام که جام قهرماني را روي دستانم گرفته بودم، هرگز نگفتم خدايا چرا من؟ و امروز که از اين بيماري رنج مي کشم، نيز نمي گويم خدايا چرا من؟

همه تونو دوس دارم گلزار

بنام خالق یکتا

 اگر انسانی چیزی را از دست بدهد،نشان می دهد که در ذهن نیمه هشیار او اعتقاد به از دست دادن وجود دارد.به محض اینکه انسان این اعتقاد کاذب را از ذهن نیمه هشیار خود بزداید،آنچه را که از دست داده است یا همسنگ و معادل آن را بدست خواهد آورد.

مثلا زنی مداد نقره اش را در تئاتر گم کرد،هرچه جستجو کرد نتوانست آن را پیدا کند.اما از دست دادن را نفی کرد و به تاکید گفت((در ذهن الهی از دست دادن وجود ندارد.پس من نمی توانم آن مداد را از دست بدهم و همان مداد یا همسنگ آن را به دست خواهم آورد.))

چند هفته ای گذشت تا اینکه روزی دوستی که مداد طلای زیبایی را با زنجیری به گردن آویخته بود،به او رو کرد و پرسید:((این مداد را می خواهی؟آن را از مغازه تیفانی خریده ام و پنجاه دلار برای آن پرداخته ام.))

زن که حیران از کار خدا،حتی فراموش کرده بود که از دوستش تشکر کند،گفت:((خدایا:به راستی که تو خیلی مهربانی.منظورت این است که آن مداد نقره در شأن من نبود؟))

انسان چیزی را از دست می دهد که یا حق الهی

او نباشد،و یا آنقدر که باید و شاید عالی نباشد.

چند جمله تأکیدی:

 اینک گذشته ها و هرچه را که فرسوده و کهنه است کنار می گذارم.

باشد که نظم الهی در ذهن و تن و امورم برقرار گردد.

((اینک همه چیز را نو می سازم))

  چون با آن یگانه جدایی نا پذیر همراهم،پس با خیر و خوشی جدایی ناپذیر خویش نیز همراهم.

از نیکوکاری خسته نخواهم شد،چون زمانی که کمتر از هر موقع دیگرانتظار دارم،حاصل آن را درو خواهم کرد.

در ذهن الهی فرصت گمشده وجود ندارد.اگر دری بسته شود،دری دیگر می گشاید.

  نور نورها بر راهم می تابد تا(( راه گشودن توفیق)) را آشکار کند.

 پی نوشت:این مطلبو از کتاب(( چهار اثر از فلورانس اسکاول شین)) نوشتم چند روز پیش این کتابو خریدم خیلی کتاب تأثیرگذاریه اگه نخوندین پیشنهاد میکنم بخونین.

نوشته شده توسط تیچر

     << از جمکران قم تا کجبافان دزفول>>

  سرگذشت ملا محمد علی جولای دزفولی:

یکی از مساجد دزفول که از قدیم الایام ملجا و عبادتگاه مردم بوده است مسجد کجبافان

(انصارالمهدی)میباشد.این مسجد قدمت فراوان دارد و قریب سه قرن است که محل عبادت مردم

میباشد.شایان ذکر است که ملا محمدعلی جولای دزفولی در دوران حکومت قاجار بوده و و بعد

از فوت ایشان را در کنار مزار سرباز گمنام در شبستان این مسجد دفن کرده اند.

آشنایی ملا محمد علی جولا با سرباز گمنام:

آقای حاج محمد حسین تبریزی از تجار محترم تبریز بوده و فرزندی نداشته و آنچه از وسایل

مادی از قبیل دارو برایش ممکن بوده استفاده کرده و باز هم دارای فرزندی نشده میگوید:

من برای قضای حاجتم به نجف اشرف مشرف شدم و به مسجد سهله رفتم و متوسل به امام زمان

شدم شب در عالم مکاشفه دیدم که آقای بزرگواری به من فرمودند:

برو دزفول نزد محمدعلی جولاگر تا حاجتت برآورده شود. من به دزفول رفتم وقتی او را دیدم

از او خوشم آمد زیرا او مرد فقیر و روشن ضمیری بود.به او سلام کردم او گفت:علیک السلام

آقای حاج محمد حسین حاجتت برآورده شد.من از اینکه اسمم را میدانست و گفت حاجتت

برآورده شد تعجب کردم و از او خواستم تا شب را در کنارش بمانم.صبح بعد از خواندن نماز

صبح به او گفتم من که خدمت شما رسیده ام دو مقصد داشتم یکی را فرمودید برآورده شد ولی

دومی این است که شما چه عملی انجام دادید که به این مقام رسیده اید.امام مرا به شما حواله

میدهد.از اسم و قلب من اطلاع دارید.گفت:ای آقا این چه سوالی است میکنی حاجتت برآورده شد برو.

آنقدر اصرار کردم تا او گفت:من در همین محل مشغول کسب بودم درمقابل این دکان منزل یک

نفر از اعضای دولت بود او مرد ستمگری بود سربازی از او و خانه اش نگهداری میکرد.یک

روز آن سرباز نزد من آمد و گفت:شما برای خودتان از کجا غذا تهیه میکنید؟من به او گفتم که

خودم نان میپزم.گفت:من دوست ندارم از غذای این ظالم بخورم چون حرام است اگر برای تو

امکان دارد برای من هم روزی دو قرص نان تهیه کن متشکر خواهم شد من هم قبول

کردم.یکروز که نان تهیه کردم او نیامد احوالش را جویا شدم گفتند مریض است.به عیادتش رفتم

و خواستم برایش طبیب ببرم.گفت:لازم نیست من باید امشب بمیرم نیمه شب کسی می آید و به تو

خبر مرگم را میدهد. من خواستم شب در کنارش بمانم اما اجازه نداد.نیمه شب متوجه شدم کسی

در دکانم را میزند.بیرون رفتم مردی را دیدم که او را نمیشناختم با هم به مسجد رفتیم و دیدم آن سرباز از دنیا رفته است و دو نفر در کنار جنازه اش ایستاده اند. جنازه را به طرف رودخانه بردیم و بعد از غسل کفن کردیم و او را در کنار مسجد دفن کردیم.

چند شب بعد یکنفر آمد و گفت:آقا تو را میخواهند با من بیا تا به خدمتش برسیم.با او همراه شدم

و به بیابانی رسیدیم که فوق العاده روشن بود مثل شبهای چهاردهم ماه با اینکه آخرماه بود و من

از این جهت تعجب کردم پس از چند لحظه به صحرایی رسیدیم. از دور چند نفر رادیدم که دور

هم نشسته بودند و یکنفر از آنها خیلی با عظمت بود.دانستم حضرت صاحب الزمان است.وقتی به

ایشان نزدیک شدم حضرت به یکی از افراد فرمودند:منصب سرباز را به خاطر خدمتی که به

شیعه ما کرده است به او بدهید.عرض کردم من کاسب هستم چگونه میتوانم سرباز باشم(گمان

میکردم میخواهند به جای آن سرباز مرا نگهبان آن خانه کنند)آقا با تبسمی فرمود:ما میخواهیم

منصب اورا به تو بدهیم.تو به جای او خواهی بود.

من برگشتم ولی در مراجعت هوا خیلی تاریک بود و بحمدالله از آن شب تاکنون دستورات مولایم

به من میرسد و با آن حضرت درارتباطم که یکی از انها جریان تو بود که به من گفته شد.

              *******************************

جان من کجایی
کجایی
که بی تو دل شکسته ام

سر به زانوی غم نهاده ام ، به گوشه ای نشسته ام

آتشم به جان و خموشم چو نای مانده از نوا

مانده با نگاهی به راهی که می رود به ناکجا

ای گل آشنا

بیقرارم بیا

 وای از این غم جدایی

احاديث پيامبر گرامي اسلام در خصوص بيان شخصيت حضرت فاطمه اطهر (س) و مقام زن

بهشت زير پاي مادران است.

_ شقاوت و سعادت هر كسي در رحم مادر پي‌ريزي ميشود.

_ مادر است كه با ايفاي نقش تربيتي خود سعادت دنيا و آخرت فرزند را فراهم مي‌كند.

_ فاطمه حوراي انسيّه است و هر گاه به بوي بهشت مشتاق ميشوم, فاطمه را مي‌بويم

 جهاد زن خوب همسرداري است

اگر نماز نافله مي‌گزاردي و پدرت تو را صدا زد, نماز را بر هم نزن و اگر مادرت تو را صدا زد آن (را) برهم بزن.

_ خداوند متعال نسبت به دختران مهربانتر از پسران است.

نزديكترين شما به جايگاه من در روز رستاخيز, كسانيند كه با همسرانشان بهتر (و انساني‌تر) رفتار كنند.

_ مومن به ميل همسرش غذا مي‌خورد, و منافق همسرش به ميل او غذا مي‌خورد.

امام صادق(ع):

فاطمه را زهرا ناميدند زيرا وقتي در محراب عبادت قرار مي‌گرفت نور او بر اهل آسمانها ظاهر مي‌شد

انسان آنگاه كه زنان را بيشتر دوست داشته باشد ايمانش رشد مي‌كند.

_ هر چه ما را بيشتر دوست داشته باشند, زنان را نيز بيشتر دوست دارند

حضرت علي (ع): والله كه خانه تو , خانة سكينه و آرامش بود و من هر گاه به خانه در مي‌آمدم , يك نگاه تو, تمام غم‌ها و غصه‌ها را از دلم مي‌زدود

شهيد بهشتي : زن در اسلام فردي زنده, سازنده و رزمنده است به شرط آنكه لباس رزمش لباس عفتّش هم باشد.

http://www.fajr.ir/gozide-bayanat/ahadis-zan.htm

كدهای جاوا وبلاگ

قالب وبلاگ